柯尔痛苦的抱住了头,蹲在了地上。
“... qui Latvian Leetao? Quid nexum inter se, Rubrum et Latvian imperator Osgur? ... Quis ego sum?“(列塔奥……列塔奥又是谁?自己、列塔奥和赤皇奥斯古倒是有什么联系?我……是谁?)
“Heus, tu bene?“(嘿,你没事吧?)男孩儿也蹲了下来,担心的看着他。
“... Ego Sum denique, sicut paulo angustiæ.“(……我没事,只是有点头晕。)柯尔重新站了起来。
“Est bene. Per viam, buddy meus nomen Latvian. Quod nomen est tibi?“(没事就好。对了,我叫列塔奥,你叫什么?)男孩笑着伸出了手。
“... Et Rogerus(……罗杰。)柯尔报上了早已准备好的假名。
“Rogerus, cur tu in persona circumdatio?“(罗杰,你为什么戴着面具啊?)
“... In primis annis et species ignis usque ad collum semper, et tulit me de persona et celabo faciem meam“.(……早年因大火毁掉容貌,所以拿面具遮面。)
“Esto ......“(噢……)
其实列塔奥也不明白自己为什么如此关心这个面具男。他只是觉得这个罗杰身上有种特殊的亲切感,就好像他们已经认识很多年的那种感觉。
“Est nobis!“(到我们了!)列塔奥欢脱的跳了起来。
一个邋遢的大叔懒洋洋地倚在椅子上。桌子上贴了个条:
Adnotatione feodo, C nummos auri.
报名费,100金币。
“Nummos auri C? An ad Rom magister, ut latrocinari velint?“(100金币?这雷姆教想打劫吗?)柯尔瞪圆了双眼。
“Est bene, vos can illud quod
本章未完,请点击下一页继续阅读!